به گزارش «اطلاعات آنلاین»، امروز سی و یکم خرداد ماه، سالروز شهادت دکتر مصطفی چمران، چهره برجسته علم و حماسه، در تاریخ پرشکوه انقلاب اسلامی است.مصطفی چمران در ۳۱ خرداد ماه ۱۳۶۰ در مسیر دهلاویه-سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش خمپاره به پشت سرش در ۴۹ سالگی به فیض شهادت نائل آمد.

امام خمینی (ره)، در پیام مکتوب خود، شهادت او را به «امام زمان عج» تسلیت گفت و اوصافی در مورد او به کار برد که تنها در مواردی خاص به قلم و بیان امام (ره) جاری می شد.در بخش های از این پیام آمده است:«شهادت انسان ‏ساز سردار پر افتخار اسلام و مجاهد بیدار و متعهد راه تعالی و پیوستن به ملأ اعلی‏، دکتر مصطفی چمران را به پیشگاه ولی عصر- ارواحنا فداه- تسلیت و تبریک عرض می ‏کنم..... او جنگجویی پرهیزکار و معلمی متعهد بود که کشور اسلامی ما به او و امثال او احتیاج مبرم داشت.....چمران عزیز با عقیده پاک خالص غیر وابسته به دستجات و گروه های سیاسی و عقیده به هدف بزرگ الهی، جهاد را در راه آن از آغاز زندگی شروع و با آن ختم کرد. او در حیات با نور معرفت و پیوستگی به خدا قدم نهاد و در راه آن به جهاد برخاست و جان خود را نثار کرد. او با سرافرازی زیست و با سرافرازی شهید شد و به حق رسید.هنر آن است که بی ‏هیاهوهای سیاسی و خودنمایی های شیطانی برای خدا به جهاد برخیزد و خود را فدای هدف کند نه هوی‏، و این هنر مردان خداست. او در پیشگاه خدای بزرگ با آبرو رفت».

شهید چمران در کنار تلاشهای علمی، تجربه مبارزه و رزم در "چهار قاره جهان" را داشت، مبارزات او در کشورهای ایران و لبنان و سوریه در آسیا، آموزش ها و مبارزات در کشور آفریقایی مصر، فعالیت های آموزشی و تبلیغی در کشورهای مختلف اروپایی به ویژه عضویت در گروه های مبارزاتی دانشجویی در شهرهای مختلف اروپایی و فعالیت های سیاسی و مبارزه جویانه در کنار فعالیتهای علمی در قاره آمریکا، تنها بخشی کوتاه از فعالیت های اوست.

هم اکنون نیز با گذشت نزدیک به 42 سال از شهادت او، نمادهای روشنی از حضور او در کشورهای مختلف جهان می توان یافت.

اتحادیه دانشجویان مسلمان در آمریکا، جنبش امل و آموزشگاه های مختلف در لبنان تنها بخشی از یادگارهای شناخته شده است. همانگونه که شاید بسیاری ندانند که چفیه ، که امروزه به عنوان نماد انقلابی گری در ایران شناخته می شود، یادگار اولین گروه از دوستان فلسطینی چمران هنگام سفر به ایران در روزهای آغازین پیروزی انقلاب اسلامی است، ولی هنوز او ناشناخته است!

شهید چمران از همسر اول خود چهار فرزند به نام های جمال، روشن، رحیم و داریوش داشت، جمال در سن چهار سالگی در استخر خانه در آمریکا غرق شد اما نحوه اطلاع چمران از این ماجرا، می تواند بُعد دیگر اما کوچکی از ابعاد شخصیتی شهید چمران را روشن کند.

سید صادق طباطبایی، چهره شناخته شده تاریخ معاصر، در این باره می نویسد :«دکتر چمران به پسر کوچکش جمال بسیار علاقه داشت. پس از بازگشت خانواده اش به آمریکا وقتی اسم جمال را می برد گویی در دل چمران آتشی زباله می کشید. یک روز در موسسه جبل عامل مشغول خوردن ناهار بودیم . من احساس کردم که چمران به فکر فرو رفته است . از این حالت ها زیاد داشت . ناگهان گفت: جمال را بگیر! آنگاه به خودش آمد. ولی اشک در چشم ش جمع شده بود.از ما عذرخواهی کرد اما معلوم بود در حال عادی نیست. سه چهار ساعت بعد نزدیک غروب از آمریکا خبر دادند که متاسفانه جمال داخل استخر افتاده و غرق شده است. هنگامی که به طرف استخر می رفته است. خانم دکتر چمران از بالکن او را می دیده می گوید که جمال را بگیرید. آن لحظه که ما فریاد چمران را شنیدیم در واقع فریاد همسرش بود که از دهان چمران خارج شده بود. گویا می دیده فرزندش در استخر می افتد».

از دست دادن این فرزند آن چنان برای چمران سخت و جانگذار بود که در یادداشت های خویش می نویسد:«من کفش‌های کوچک تو را در کنار تخت خود گذاشتم و هر شب به آنها نگاه می‌کنم». او حتی به انگلیسی، عربی و فارسی برای این فرزند شعرهای سوزناک سروده است.